Van slakken tot stand-up comedy
Een terugblik op mijn jaren bij ProActief UvA, waar ik een bonte stoet aan onderzoekers, denkers en makers ontmoette. Over talentontwikkeling, verbeeldingskracht en wat er gebeurt wanneer iemand zelf de regie pakt.
Een terugblik op mijn jaren bij ProActief UvA, waar ik een bonte stoet aan onderzoekers, denkers en makers ontmoette. Over talentontwikkeling, verbeeldingskracht en wat er gebeurt wanneer iemand zelf de regie pakt.
In mijn praktijk kom ik ze allebei tegen: kunstenaars en wetenschappers.
Op papier twee totaal verschillende werelden. De één in ateliers en repetitiezalen, de ander in labs en bibliotheken. En toch, zodra we in gesprek zijn, hoor ik steeds opnieuw dezelfde thema’s terug.
De laatste dagen van het jaar nodigen uit tot vertragen.
Niet om conclusies te trekken of plannen te maken, maar om waar te nemen.
Waar heb ik me aangepast?
Waar ben ik over mijn grenzen gegaan?
En wat vraagt nu aandacht?
Ondanks de allerbeste bedoelingen hebben we allemaal het vermogen om af te dwalen van wie we zijn, of van wie we dachten dat we waren. We hebben ook allemaal het vermogen om te regenereren en opnieuw uit te vinden.
Het rumoer van stad en werk, de onophoudelijke stroom van informatie, en de haast die ons vooruit duwt, nemen de ruimte weg waarin we werkelijk kunnen luisteren naar wat er in ons binnenste leeft.
De eerste weken van januari vulden zich met coachgesprekken. Via Zoom, wandelend of in mijn praktijkruimte. Ik hou van de ‘lichtjes’ maand en januari voelt dan ineens erg donker. Op naar ander licht (28 maart).
“Over persoonlijk leiderschap – Steentjes, keien en bergen verplaatsen” stelt de vragen; Wie ben ik, wat wil ik en waar ga ik mijn tijd aanbesteden? En: waar wil ik mijn bijdrage aan leveren? Het ontdekken van jouw persoonlijke missie.